Vive la Sociale! (2012)

Vive La Sociale! is een krachtige voorstelling met 60 uitvoerders. Vive la Sociale! speelt zich af tijdens een soort banket, met hapjes en drankjes, met toespraken, een fanfare en gezang. Tearjerkers en strijdliederen, chansons réalistes en koorstukken, stemmen en instrumenten, het menu is veelzijdig. De feestvierders / kameraden bezinnen zich over hoe het was, hoe het misschien had kunnen worden en hoe het nu is, want de ‘oude’ liederen blijken een hoog actualiteitsgehalte te hebben. Dit alles onder het motto: ‘Het socialisme is dood! Leve het socialisme!’

De kreet “Vive la sociale” werd gehoord tijdens de Parijse Commune (18 maart 1871 – 28 mei 1871)) waar revolutionaire Parijzenaars in iets meer dan twee maanden een samenlevingsmodel probeerden uit te dokteren en toe te passen dat gedurende vele tientallen jaren als internationale referentie zou dienen. Nu precies 140 jaren geleden en nog steeds relevant.

En dan heb je ook het fameuze spandoek “Vive la Sociale!” dat prijkt op James Ensor’s Intocht van Jezus Christus in Brussel uit het jaar 1888. Ensor was wellicht geen socialist, maar wel een non-conformist die er plezier in had de weldenkende bourgeois graag de daver op het lijf te jagen: hij bediende zich daarbij graag van grijnzende maskers, geraamtes en slogans als Vive la Sociale.
Of wat dacht u van de vlag van de Fanfares doctrinaires die in de stoet werd meegedragen? Hij stak de draak met het socialisme, de nieuwe heilsleer, tegelijk ook met de kerk – kijk maar naar de bisschop die als een soort tamboer-majoor opstapt voor de fanfare – en met het burgerlijk gezag, hier vertegenwoordigd door een burgemeester met sjerp om zijn buik.

“Het strijdlied is het sterkste cement dat de arbeidersmassa binden kan” (Eduard Anseele)

“Vive la Sociale!” gaat over klassenbewustzijn, strijdbaarheid, emancipatie. Maar ook over communicatie in een tijd dat er geen internet bestond en het arbeiderslied of proletarisch lied het bindmiddel en propaganda-instrument bij uitstek was. We willen het hebben over socialisme vroeger en nu. Maar de afstandelijkheid van James Ensor moet er ons voor behoeden dat socialisme met zijn vele schakeringen te herleiden tot één partij of één doctrine.

Vive La Sociale! is muziektheater door het Brussels Brecht-Eislerkoor samen met de fanfare ReMork en het Hasselts Omroerkoor. Deze productie met een vierstemmig koor van 60 zangers en blazersfanfare biedt een (terug-)blik op 100 jaar sociale strijd in woord en muziek (1850-1950). Historische teksten wisselen af met gekende en minder gekende liederen uit de arbeidersbeweging. De arrangementen van Chris Carlier zorgen voor een hedendaagse klank, de regie van Vital Schraenen voor een passende enscenering. Lieve Franssen dirigeert het geheel.

Het Bankenlied uit Vive la Sociale!